Co zrobić, żeby wymiana się udała?

Udane wymiany uczniów, albo jak obcy stają się przyjaciółmi

Moja polska rodzina jest najmilszą rodziną, jaką znam"!- „Mój niemiecki przyjaciel spędza czas wolny tak jak ja" takie lub podobne pozytywne uwagi można przeczytać w wielu sprawozdaniach z pierwszego spotkania uczniów w Polsce i w Niemczech. Domniemanie, że chodzi tu  tylko o zbyt wylewną i przesadną radość z udanego spotkania jest niesłuszne, bowiem  wiele relacji uczniów potwierdza liczne zalety i korzyści wymian. Maciej z Gdańska napisał np.: „Od kilku lat jestem w Gdańsku prawnikiem-specjalistą europejskiego prawa handlowego. Mój przyjaciel z Niemiec, którego poznałem 20 lat temu w czasie wymiany szkolnej w Koblencji i Toruniu, też jest  absolwentem prawa. Aktualnie współpracujemy na płaszczyźnie zawodowej, konsultując wzajemnie decyzje" . Albo Doris z Alzey: „15 lat temu brałam udział w wymianie szkolnej z liceum w Krakowie. Od tego czasu mam tam przyjaciółkę. Bardzo często jeździmy z rodzicami do Polski, aby odwiedzić ją i jej rodziców. Wspólnie organizujemy wycieczki i interesujemy się historią i kulturą naszych krajów. Cieszę się, że się wtedy poznałyśmy". Bez względu na to, czy młodzi ludzie poznali się w wieku 14 czy 18 lat, potrafią na ogół później, w wieku lat 35 czy 40, docenić jak pozytywny wpływ na ich życie wywarła wymiana szkolna: dzięki niej obcy stali się przyjaciółmi.

Nauczyciele zajmujący się wymianą uczniów będą zapewne usatysfakcjonowani, czytając powyższe zdania. Z naszych długoletnich doświadczeń wynika, że są to najlepsze efekty, jakich pedagodzy oczekują. Nauczyciele bowiem, którzy doprowadzili do spotkania i zawarcia trwałych przyjaźni, tak jak w przypadku Macieja i Doris, czerpią z ich doświadczeń potwierdzenie słuszności swojej pracy i odczuwają wysoki stopień osobistego zadowolenia.

Partnerzy czy przyjaciele? Nasze przykłady przedstawiają wymianę szkolną jako przedsięwzięcie, które w większości przypadków się udaje. Jakie warunki należy spełnić i jakie założenia przyjąć, aby rzeczywiście sukces zwieńczył dzieło? Poniżej przedstawione wskazówki będą z pewnością pomocne przy planowaniu wymian młodzieży tak, aby obcy stawali się prawdziwymi przyjaciółmi.

Organizujący wymiany uczniów nauczyciele zastanawiają się najczęściej nad tym :

  • jak można zmotywować uczniów do udziału w wymianie,
  • jak można przekonać rodziców,
  • jak można zachęcić i zaangażować innych nauczycieli oraz dyrekcję szkoły do zrealizowania zamierzonego projektu?

Na powyższe pytania odpowiemy, bazując na naszych wieloletnich doświadczeniach. Aby udzielić rzeczywiście pomocnych wskazówek, zaczniemy od następującej sytuacji codziennej:
Pewna polska szkoła znalazła w Niemczech szkołę partnerską. Dyrektorzy obydwu szkół w porozumieniu z odpowiedzialnymi za współpracę nauczycielami-koordynatorami zdecydowali się na przeprowadzenie wymiany szkolnej. Obu stronom znane są sposoby finansowania przez Polsko- Niemiecką Współpracę Młodzieży oraz organy prowadzące. W wymianie po polskiej stronie będą uczestniczyć uczniowie uczący się języka niemieckiego. Ustalono także grupę wiekową uczniów - 15-17 lat, i klasy wchodzące w rachubę.

Brakuje więc właściwie tylko konkretnych uczniów - ale: Jak ich znaleźć?


<< | < | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | > | >>
Copyright © 2017 Inne publikacje All rights reserved. | Admin | SiteMap